Het woord osteopathie is afgeleid van het Griekse ‘osteon’ (bot) en ‘pathos’ (lijden of ziekte)1.

Volgens de osteopathie vinden vele aandoeningen hun oorsprong in een gestoorde beweeglijkheid van de gewrichten, ingewanden en weefsels. De osteopaat beschouwt het organisme als een geheel, waarbij lichamelijke en psychische factoren met elkaar verweven zijn1.

De osteopaat voelt met zijn handen waar de bewegingsstoornis zich voordoet. Hij zal door een manipulatie met de handen de normale beweging herstellen. Hierdoor zijn de natuurlijke afweermechanismen weer in staat om zelf de ziekte te bestrijden1.

Binnen de osteopathie zijn er drie grote onderdelen:

  1. De manipulaties of de pariëtale component, in de volksmond ook wel “het kraken” genoemd
  2. De beweeglijkheid van organen of de viscerale component
  3. De beweeglijkheid van de structuren van en in de schedel en het heiligbeentje of de cranio-sacrale therapie

Er worden  verschillende technieken uit de osteopathie toegepast tijdens uw behandeling, volgens de inzichten van de Internationale Academy of Osteopathy.  Ook de linken die er zijn met de diverse organen worden hetzij met osteopathische technieken, hetzij met fasciatherapie behandeld.

 

Bron:

1 Website CM 10/11/2014: http://www.cm.be